Παρωτιδεκτομή
Η παρωτιδεκτομή αναφέρεται στη χειρουργική επέμβαση αφαίρεσης τμήματος ή του συνόλου της παρωτίδας (του μεγαλύτερου σιελογόνου αδένα μπροστά και κάτω από το αυτί), με σκοπό την αφαίρεση καλοήθων και κακοήθων νεοπλασμάτων του παρωτιδικού αδένα.
Η χειρουργική της παρωτίδας παρουσιάζει ιδιαίτερες τεχνικές απαιτήσεις, λόγω της στενής ανατομικής σχέσης της με το προσωπικό νεύρο, το οποίο είναι υπεύθυνο για την κίνηση των μυών του προσώπου.
Σύγχρονες χειρουργικές τεχνικές
Ανάλογα με τη θέση, το μέγεθος και τη φύση του όγκου διακρίνονται οι ακόλουθες χειρουργικές τεχνικές:
- Πλάγια παρωτιδεκτομή (lateral/superficial parotidectomy): Αφαίρεση του εξωτερικού τμήματος της παρωτίδας με αναγνώριση και λειτουργική διατήρηση του προσωπικού νεύρου.
- Ολική παρωτιδεκτομή (complete/total parotidectomy): Αφαίρεση ολόκληρης της παρωτίδας με αναγνώριση και λειτουργική διατήρηση του προσωπικού νεύρου.
- Εξωκαψική εκτομή (Extracapsular Dissection): Χειρουργική αφαίρεση επιλεγμένων όγκων, με διατήρηση του μεγαλύτερου δυνατού όγκου φυσιολογικού παρωτιδικού ιστού και χωρίς αποκάλυψη και παρασκευή του προσωπικού νεύρου.
Η επιλογή της κατάλληλης τεχνικής εξατομικεύεται, με βασικά κριτήρια την ογκολογική ασφάλεια και τη διατήρηση της λειτουργίας του προσωπικού νεύρου.
Προεγχειρητικός έλεγχος και μετεγχειρητική παρακολούθηση
Ο προεγχειρητικός έλεγχος περιλαμβάνει κλινική εξέταση, εξειδικευμένη υπερηχογραφική αξιολόγηση και, όπου ενδείκνυται, κυτταρολογική ή ιστολογική εξέταση και συμπληρωματική απεικόνιση με μαγνητική ή αξονική τομογραφία.
Στις πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνονται η παροδική ή μόνιμη δυσλειτουργία του προσωπικού νεύρου, το αιμάτωμα, η σιαλόκηλη, το σιελογόνο συρίγγιο και το σύνδρομο Frey.
Επιστημονική προσέγγιση
Η σύγχρονη χειρουργική της παρωτίδας βασίζεται στην εξατομίκευση της χειρουργικής παρέμβασης. Η ερευνητική δραστηριότητα της Πανεπιστημιακής ΩΡΛ Κλινικής του Erlangen, με σημαντική συμβολή των καθηγητών Μαντσόπουλου, Iro και Koch, έχει αναδείξει τη σημασία της ορθής επιλογής ασθενών για περιορισμένες χειρουργικές τεχνικές, όπως η εξωκαψική εκτομή.
Κεντρικός στόχος είναι η επίτευξη του βέλτιστου ογκολογικού αποτελέσματος με τη μικρότερη αναγκαία χειρουργική παρέμβαση και τη μέγιστη δυνατή διατήρηση της λειτουργικότητας του προσωπικού νεύρου.
